494 Defa Okundu
ÖMRÜNCE GÜLESİN GÜLDÜRDÜN BENİ
Toy idim tutuldum kara gözlere
Leblerinden düşen güzel sözlere
Ömrünce gülesin güldürdün beni
Varıp yad ellere öldürdün beni
Dönerim çevremde pervane gibi
Yokmudur çıkışı bulunmaz dibi
Ömrünce gülesin güldürdün beni
Varıp yad ellere öldürdün beni
Ne vakit görmüşsem gülüp geçiyor
O nasıl bakıştır delip geçiyor
Ömrünce gülesin güldürdün beni
Varıp yad ellere öldürdün beni
Bir seni bilirim bir de kendimi
Bırakıp da gittin söyle değdi mi
Ömrünce gülesin güldürdün beni
Varıp yad ellere öldürdün beni
Zannetme küsmüşüm sanma darıldım
Hasretlik zor gelir artık yoruldum
Ömrünce gülesin güldürdün beni
Varıp yad ellere öldürdün beni
HAYRETTİN KEREN
