Yıllara meydan okuyan ey koca meşe Bizim için kafa tutardın kızıl güneşe Gövden öyle kocaman, öyle iriydi Dallarında saklanırdık kale gibiydi
Kalmamış artık yaprağını döken dalını kıran Gölgende uzanıp hatırını soran Kollarına bebeleri için salıncak kuran Ya da palamutların için sana yalvaran
Kardeşin geçen kış kurumuş da yıkmışlar Odun edip sobalarda yakmışlar Hey gidi yaşlı dostum koca meşe Bilesin çok üzüldüm bu işe
EY KOCA MEŞE; Sen ayakta kalırsan ben hep gelirim Burada asırlık dostum var bilirim Gölgende oturup sohbet ederiz Zaman geldiğinde birlikte gideriz
