.
Terzialan Belde halkımızdan olup Çan da ikamet eden Ayşe , Fatma ve Halil‘in babaları , Ümmühan , Aziz ve Kasım kardeşlerin en büyüğü , Celil ile Emine(Pembe) oğlu , Meryem eşi MUAMMER CANDAN vefat etmiştir.
Cenazesi 18.04.2022 Pazartesi günü , saat 12:00 da Çan da evinin önünde duası yapılarak . Öğle Namazına müteakipte , Terzialan Belde Mezarlığına defnedilecektir.
Merhuma Allah’tan rahmet , kederli ailesine , sevenlerine sabırlar dileriz.
NOT: Çanakkale Seramik Fabrikalarında uzun yıllar garaj şefliği, aynı zamanda Çanakkale Seramik Fabrikası kurucusu İbrahim Bodur Bey’in de uzun yıllar şoförlüğünü yapmıştı.
MUAMMER CANDAN
D.T: 1931
Ö.T: 17.04.2022(91)
DEFİN: 18.04.2022
Yakın zamanda Necmi CAN tarafından kaleme alınarak , Terzialan Gazetesinde yayınlanan hayat hikayesini kendi ağzından dinleyelim. Muammer CANDAN kimdir..?
“1931 yılında Terzialan’da dünyaya geldim. Annem Pembe ve babam Celil’in en büyük çocuğuyum. Çocukluğum köyde çobanlık yaparak geçti. İlkokul çağım geldiğinde 1939 yılında büyük bir deprem oldu ve okul yıkıldı. Biz 1941 yılında , şimdiki Aziz Özkan’ın evinin yerinde , bir kahvehane vardı. O kahvehane Okul olarak kullanıldı. Bir süre orada eğitim gördük sonra o kahvehanenin karşısında Köy binaları vardı. Bizden sonra bir devre daha orada okuyan oldu. Daha sonra , Sağlık Ocağının yanında devletin yaptığı İlkokula taşınıldı. Biz Eğitmen Hakkı Sağın’ın öğrencileri olarak 1943-1946 yıllarında 3. Sınıftan mezun olduk. Fakirlikten Karakoca ilkokuluna gidip 5. Sınıf diploması alamadım. O yıllarda köyde iş imkanı yoktu. Ya Edremit’e zeytine ya da İpsala’ya pirince gidilerek para kazanılırdı. Ben ilkokuldan sonra kiremit ocaklarında çalışmaya başladım. Bu ocaklar ya Derenti’de yada Paşaköy’de idi. Hatta Ben daha usta olduğum için Manisa Akhisar’da bir tuğla fabrikasında çalıştım. Bu çalışmalar şimdiki gibi sigortalı ve saatli değildi. Güneş doğumundan batımına kadar çalışılır ve kimse sigorta istemezdi. Askerden önce Arabacı Osman oğlu Halil Özkan (Halil Pehlivan) kızı Meryem ile evlendim. Askerde şoför eğitim kursuna katıldım. Üstün başarı göstererek şoför bonservisi alıp şoför oldum. Artık bir mesleğim olmuştu. 2 yıllık askerlikten sonra bu bonservisi Çan Belediyesinden şoför ehliyetine çevirdim. Daha sonra bu ehliyeti Çanakkale Trafik şubeden Ağır vasıta şoför ehliyetine çevirdim ve köyümüz ileri gelenlerinden Yusuf Ağa (Yusuf Özcan)’ın kamyonunda şoför olarak çalışmaya başladım. 1958 yılında Çanakkale Seramik fabrikalarında Sn. İbrahim Bodur Bey’in şoförü ve baş şoför olarak atandım. 1960 yılında ailemle birlikte Çan’a taşındım. Ancak köyümden ve köydeki ailemden hiç kopmadım. 1960 lı yıllarda Osman Nuri Çetin’in muhtarlığında aza seçildim. İbrahim Bodur Bey’in öneri ve desteği ile Çan’da ilk ford marka kamyonu alarak bir taraftan da nakliyeciliğe başladım. Bu kamyonu alabilmek için 4 ay önceden bir kapora yatırmak gerekiyordu ve bunu İbrahim Bodur Bey yatırıverdi. 1958 yılında Çanakkale Seramik fabrikalarında başlayan iş hayatım 2003 yılında emekli olana kadar devam etti. Bu arada pek çok şoför yetiştirdim ve pek çok kişiye iş imkanı sağladım. İbrahim Bodur Bey Benim tavsiye ve fikirlerime çok önem verirdi. Ben şimdiye kadar dağlarımızda 3 çeşme yaptırdım. Bunların birisi Muammer Candan ve eşi Meryem adına, birisi Şehitler ve Gaziler adına, diğeri de Dr. Hc. İbrahim Bodur Bey adına. Kendisinin bu memlekete yaptığı hizmetler için bir nebzede olsa vefa borcu ödemek için. Ayrıca yeni bulunan bir su kaynağını da bu 3 çeşmeye takviye ederek su kalitelerinin yükselmesini sağladık.
Ben şu anda her ne kadar Çan’da ikamet ediyorsam da ,Terzialan’da dededen kalma, meyvalık yapmaya çalıştığımız bu bahçede, 2 kızım, bir oğlum ve eşimle beraber vaktimi iyi bir şekilde geçirmeye çalışıyorum. Gençlere de tavsiyem önce Allah’ı tanıyıp, doğruluğu ve çalışmayı kendilerine ilke edinsinler, iyi ahlak sahibi olsunlar. Dünya hayatı gelip geçici , önemli olan bir hoş seda bırakabilmek” dedi.
Fotoğraflar için Çan Seramik Mahallesi Muhtarı Halil DİRLİK ve Burası Çan Haber Sitesi Sahibi Hüseyin BAŞARAN‘a teşekkür ederiz.
