.
03.02’DE DURAN SAATLER
Bazı tarihler vardır; üzerinden yıllar geçse de takvimden silinmez. Bazı geceler vardır ki sabahı hiç aydınlanmaz. 17 Ağustos 1999, işte böyle bir gecedir.
Saatler 03.02‘yi gösterirken milyonlarca insan uykudaydı. Bir anda yer sarsıldı, hayat durdu. Birkaç saniye içinde evler yıkıldı, aileler dağıldı, umutlar enkaz altında kaldı. O gece sadece binalar değil, insanlığımız da büyük bir sınav verdi.
Deprem, doğanın kaçınılmaz gerçeğidir. Ancak ihmalkârlık kader değildir. Acıyı büyüten; eksik denetimler, dayanıksız yapılar, hazırlıksız toplumlar ve “bana bir şey olmaz” anlayışıdır. İşte bu yüzden 17 Ağustos, yalnızca bir deprem tarihi değil; sorumluluklarımızı hatırlatan bir vicdan günüdür.
Bugün şehirlerimiz büyüyor, yeni konutlar yükseliyor. Fakat asıl önemli olan, yükselen binaların güven vermesidir. Sağlam olmayan her yapı, geleceğin olası bir enkazıdır. Unutmayalım ki deprem saniyeler içinde olur, ama ihmalin bedeli yıllarca ödenir.
Afetlere hazırlıklı olmak yalnızca devletin değil, hepimizin görevidir. Evimizde bir afet çantası bulundurmak, aile afet planı yapmak, çocuklarımıza doğru davranışları öğretmek ve yaşadığımız binaların güvenliğinden emin olmak, hayat kurtaracak adımlardır.
17 Ağustos’ta kaybettiğimiz canları rahmetle anarken, onların bize bıraktığı en büyük mirasın “unutmamak” olduğunu hatırlayalım. Çünkü unutulan acılar tekrarlanabilir, alınan dersler ise hayat kurtarır.
Saatler her gün 03.02’yi gösteriyor. Önemli olan o saate baktığımızda sadece geçmişi hatırlamak değil, geleceği güvence altına almak için ne yaptığımızı da kendimize sorabilmektir.
Kaybettiğimiz tüm vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet diliyorum. Rabbim milletimize bir daha böyle büyük acılar yaşatmasın. Dileğimiz yalnızca depremi anmak değil, depreme hazırlıklı bir toplum olarak geleceğe güvenle yürümektir.
İRFAN ÖZTÜRK
